Allemans-premier


Als je ouder wordt, overvalt je een ‘je ne sais quoi’ waarmee je nooit rekening hebt gehouden. Mensen aan wie je gezag en ontzag hebt toegekend, zijn ineens jonger dan jij zelf.

Zelfs de Amerikaanse president is tegenwoordig jonger dan ik. Het schept onbestemde gevoelens, een melange van autonomie en verlorenheid terwijl het feit toch zo logisch is als de kip en het ei.

Nu hebben we een minister-president van de na-na-oorlogse generatie. Hij is een compleet nieuwe versie premier. Mooie carrière achter de rug, mooie carrière voor de boeg: Mark Rutte is een en al toekomst.

Hij heeft mijn kleur niet maar dat zegt niks. Mark Rutte is verstandig en van verstand kunnen we nooit genoeg hebben in dit verwarrende tijdperk. Hij is ook aaibaar zoals ik hem eens vergenoegd met krantje en koffie tussen het volk op een Haags caféterras zag zitten. Als premier verdient Rutte dan ook ieders complimenten. Men roemt hem als vlot, welbespraakt, begrijpelijk met een losse bestuursstijl en blakend van optimisme en daadkracht. Hij kan bovendien magnifiek boven de partijen staan als er een vervelende hype opspeelt; wat dat betreft steekt hij de Majesteit bijna naar de kroon.

Je ziet het, Rutte werkt hard aan statuur en aan vertrouwen in de politiek dat in de laatste jaren zo gefnuikt is. Daarom wil Mark Rutte minister-president van ons allen zijn. Logisch. In Amerika werkt dat ook zo. Toen Bush na een in en in rotte campagne Kerry versloeg, legden de kranten ons geduldig uit dat alle rottigheid begraven werd in de aanvaarding van Bush als total USA-president. Helaas mocht Obama in zijn eerste jaar dat genoegen niet smaken maar dat was misschien de spreekwoordelijke uitzondering op de regel.

Rutte en wij zijn Amerikaans genoeg om de zin van die regel te verstaan. Mark Rutte is dus premier van ons allen. Tja. Ook van mij? Ik had er moeite mee. Het begenadigde talent dat ooit keurig en menselijk aan de linkerkant van de VVD zat, dat door brutale Rita naar rechts opschoof en tenslotte om Wilders te pareren steeds meer Wilderspraat ging uitslaan, liet mij geen eenduidige interpretatie zien. Vandaar keek ik naar het interview van Clairy Polak.

Ik was blij Clairy te zien. Het is geen lolletje als je als gerenommeerde journaliste van je stoel wordt geschopt omdat je misschien wel linkse gedachten koestert. En ik kan eerlijk gezegd niet wennen aan die nieuwe mevrouw. Ze doet het prima maar ze ziet er altijd uit alsof ze net uit bad komt en en passant het nieuws even heeft afgeschrobd.

Maar goed, Mark excelleert bij Clairy. Het is echt zondagstelevisie. Toch scheen Clairy te twijfelen aan het ‘alle Nederlanders’-gevoel want schiep die nadruk op de hardwerkende Nederlander geen tweedeling? Nee, nee, nee. Mark komt op voor de driekwart van de anderhalfmiljoen werkelozen die te lang werkeloos blijven. Dat komt door het systeem en dat kan beter. Mensen moeten verantwoordelijk worden voor eigen succes. Dat geldt ook voor integratie. Je moet het zelf doen en dat kan in Nederland.

Het is de echo van Balkenende. Rutte zal Balkenende dan ook volgen, zegt hij. Hij doelt wellicht op de Balkenende die in 2006 hartstochtelijk met de VVD wilde doorgaan. Het lijkt cynisch. Zoals Balkenende in 2007 zijn ambities moest dimmen met de PvdA, zo moet Rutte nu dimmen met de PVV. Rutte moet hervormingen parkeren en dus snijdt hij links en rechts, de tijd verbeidend dat de PVV de volksgratie verliest.

Moet Rutte ook dimmen met de Afghanistan missie? De PVV wil niet, nee. De PVV vindt het een blunder om dat hete hangijzer net voor de Statenverkiezingen om te smeden. Ach, dat is de stijl van de PVV, zegt Mark met coole afstand van zijn gedoger. Doet hij dan geen beroep op de PVV? vraagt Clairy. Zeker wel. De missie zou juist Wilders moeten aanspreken: in Afghanistan bestrijden we het fundamentele islamisme.

Bij mij valt er een baksteen. Dat lijkt de superlatief van alle redenen om in Afghanistan op te treden. Voeren wij een godsdienstoorlog of hoe zit dat? We bestreden Al Qaida. We kwamen op voor wereldveiligheid en dus die van Nederland. We verlosten onderdrukte Afghanen van de Taliban. We stichtten een democratie. De precieze reden weten wij niet want de inhoudelijke discussie wordt niet met het volk uitgediept. Misschien gaat het ook over olieleidingen voor het westen en god weet over de mineralen die goud zijn voor de elektronica-industrie. Wij weten het niet. Wij blijven hangen bij de vorm. We zitten weer in het gekrakeel van het vorige kabinet. We hadden afgesproken dat de missie zou eindigen. We hadden genoeg gedaan. Ja, maar ondanks dat pruilden Balkenende en Verhagen over verlenging. Amerika had ons erom gesmeekt want we hadden prachtig werk verricht met waterputten en scholen en we konden nog meer prachtig werk doen met politie-opleidingen. Bos had al half toegezegd. Toch? En Bos besefte dat we de vriendschap met Amerika op het spel zetten. Toch? En Bos wist dat we dan niet op de G20 mochten komen. Toch? En toch zei Bos nee en liet koudweg het kabinet vallen.

Intussen weten we van Wikileaks dat Uruzgan een vechtmissie was en dat Bos op last van Balkenende en Verhagen door Amerika onder druk werd gezet om de missie te verlengen. Gek genoeg wist je dat ook op dat moment maar je wilde het niet geloven omdat je eigen minister-president het tegendeel beweerde.

Rutte gaat verder op dat kronkelpad. Het wordt wel moeilijk, dubt Clairy. Een betwijfelde meerderheid in de Kamer en het grootste deel van het Nederlandse volk is tegen. Je kunt niet regeren bij opiniepeilingen zegt Rutte cool. En bezwaren? Ik begrijp het, ik luister daar heel goed naar maar ik ben ervan overtuigd dat we winnen.

Let op, dat wordt het adagium van Mark Rutte. Voor Afghanistan en voor alles.

Dus allemansvriend? Ja. Allemanspremier? Nee. Oorlog weegt zwaar. Misschien willen wij geen dodenteller in Afghanistan zoals die in Irak, ook al heeft Obama beide drama’s geërfd. Luister naar ‘Le déserteur’ van Boris Vian. Ja, Mark is te jong om dat chanson te kennen hoewel; Serge Reggiani zong het onvergetelijk, nog in 2003.

 

Advertenties


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s