Hoge dromen vangen veel wind


Hadden we in plaats van dat dromenboek niet beter een glossy voor het koninklijk paar kunnen maken? Gewoon een simpele LexMax. met weetjes over beauty, huisdieren, vakantiejool en goeddoenerij waaraan het Nederlandse volk gewend is? Een dromenboek lijkt toch iets te veel op een poëziealbum of vriendenboekje, dingen die al in groep vijf van de basisschool als passé worden beschouwd.

Hoe wereldvreemd is het om je droom voor het land op te schrijven en dan te denken dat die de koning zal inspireren! Inspireren tot wat? Noch staatsrechtelijk, noch menselijk, noch praktisch gezien kan de koning één syllabe van zo’n droom realiseren.

Ik kon geen droom verzinnen. Alle dromen die ik voor het land heb, ziet het land niet zitten en wat moet W.A. daar dan mee?

Gelukkig stuurden 6500 mensen (0,04% van de bevolking) wel een droom in. Driehonderd van die dromen zijn door de ballotagecommissie van BN-ers onder leiding de nationale feel-good specialist Hans Weijers goedgekeurd om in het dromenboek voor u en mij te worden opgenomen.

Ik moest het dromenboek bekijken. Het lijkt hypocriet en dat is het ook maar ik had nog een speciale, wat vileine, reden om dat te willen. Het boek deed me namelijk denken aan Balkenendes brievenboek ‘Aan de kiezer’ voor de verkiezingen van 2006. In dat boek vertolken alle geadresseerden precies de politieke wensen van kandidaat Balkenende zodat de brieven naadloos konden bevestigen dat kandidaat Balkenende alle wensen van de geadresseerden zou vervullen. Inkoppertjes dus.

Ik heb het dromenboek bekeken, gelezen. Jazeker, het is mooi, positief, roerend; het is van voor tot achter een nationalistische versie van Happinez. Die boek, voorspel ik u, wordt het bestbedoelde boek in de Nederlandse geschiedenis,

Maar gottegot wat word ik er treurig van. Zoveel mierzoete sentimentaliteit krijg je in één jaar damesbladen niet bij elkaar.

De betere wereld is van alledag: respect, vriendelijkheid, een goede daad en glimlach elke dag, elkaar helpen, burenliefde, vrijwilligers, kansen voor kanjers, ieder kind gelukkig, een koninkrijk van gelukkige families, betrokken vaders, gedeeld ouderschap, gelukkige pleeggezinnen, vrede, verdraagzaam voor religies en culturen, kleurrijk Nederland, denken (!) aan mensen in andere landen, lief zijn voor de Cariben. De betere wereld is die van nostalgie: de sfeer tussen ’60 en ’90, meer ruimte voor bebloemde steden, sprookjesparken, speeltuinen, groentetuintjes bij scholen, de zwemlessen en kunstlessen op scholen die we met open ogen hebben afgeschaft.

Inkoppertjes? Het boek is één grote inkopperij. Mooie kunst. Heel veel groen. Heel veel water. Heel veel sport, compleet met ’s konings wens van de sportdag op koningsdag en de Olympische Spelen naar Nederland (of de Benelux).

Zelfs de twijfelaars aan monarchie en erfelijkheid worden netjes (democratisch) bediend. Twee dromen, in totaal twee zinnen, wensen de republiek en twee dromen willen verlossing van erfelijk koningschap en toedeling van posities op grond van afkomst. Deze weerspannigheid echter wordt ruimschoots goedgemaakt door vier andere dromen: de droom van saamhorigheid dankzij het koningschap, de droom dat de rest van de wereld onze monarchie als voorbeeld als hun staatsvorm zou nemen en twee dromen dat de koning meer macht krijgt in regering/kabinet.

De facts of life komen er bekaaid af in onderdaanse dromen. Ja, een land zonder voedselbanken, ieder kind met ontbijt naar naar school en de oude mensen in bijzinnetjes of in de marge. Voor de rest lopen er nauwelijks tobbers rond; de loosers, de zieken, de werkelozen, de bijstandtrekkers lijken buitenlands te zijn.

W.A. kan snorren als een spinnende kat. Alle dromen, die zijn gedroomde imago spiegelen, zijn present.

Nee, wacht even, één ontbreekt er. In 2012 zei de toenmalige kroonprins op de Nationale Carrièrebeurs: ‘Met name jongeren moeten aantonen dat ze zonder een vast contract toch een betrouwbare werknemer zijn en een betrouwbare partner in de maatschappij. Dan laten ze zien dat ze voor een nieuw Nederland gaan.’

Gelukkig, die droom is al werkelijkheid. Beter één droom in de hand dan driehonderd in de lucht, zou ik denken.

Ik schrijf dit stukje onder de klanken van The Wall van Pink Floyd. Misschien ligt het daar wel aan.

Advertenties

2 reacties on “Hoge dromen vangen veel wind”

  1. Corline schreef:

    O, wat ben ik blij dat jij dit blog al geschreven hebt. Ik wilde het dromenboek ophalen, met kromme tenen lezen en er dan ‘iets’ over schrijven. Hoeft niet meer, gelukkig. Goeie muziek, Pink Floyd.

    Like


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s