Angstzwijgen


Ze is een leuk meisje. Net rond genoeg om vrouw te zijn, net spichtig genoeg om kind te spelen. Ze trippelt op kniehoge laarzen. Ze blaakt van ijver en pas verworven vakkundigheid. Haar stem zingt me in lichte, hoge tonen toe.
Het meisje vraagt of ze mijn handen mag masseren terwijl ik met gewassen haren op de kapper wacht. Ik heb een hekel aan dat gefrummel. Een knipseance duurt me al te lang. Maar ja. Het meisje kijkt me aan of ze me de zon cadeau doet. Dus wil ik graag ja zeggen tegen haar aardigheid.
Boven mijn uitgestoken hand begint het meisje te praten. Haar stem daalt. Ze leidt niks in. Ze valt plompverloren met de deur in huis.
‘Wat voor verschrikkelijks maken wij mee. Toch? Het is te gek voor woorden. Iedereen is bang.’
‘Bang?’, vraag ik. Ik weet niet waar ze het over heeft.
‘Ja, voor al die mensen overal. Je weet niet wat er van komt.’
‘Wat er van komt?’
‘Dat weet je nooit.’
Als ik het meisje onbegrijpend aankijk, vervolgt ze: ‘Nou ja, de veiligheid en zo.’
Ze heeft het over vluchtelingen. Dat is het.
‘Maar wat kan er dan gebeuren?’, vraag ik.
‘Dat ze in de buurt komen. Dat er zo veel zijn. Je komt ze overal tegen.’
‘En dan?’
‘Nou als er wat gebeurt, dan wordt iedereen hectisch.’
Ik zeg maar niet dat hectisch waarschijnlijk niet precies zegt wat ze bedoelt.
‘Wat kan er gebeuren? Gaan ze Nederland slopen? Iedereen bestelen? Alle vrouwen verkrachten? Lopen ze allemaal met een mes of een bom op zak?’
‘Ik ben gewoon bang.’
’Waarvoor? Zijn die mensen anders dan wij?’
Het meisje kijkt me onthutst aan. Het woord vluchteling komt alsmaar niet over haar lippen.
‘Angst voor iets wat je niet kent, hoort in de kinderkamer,’ zeg ik. ‘Het leidt tot hysterie en erger’.
Maar het meisje hoort mij niet. Het meisje zit vast in haar eigen hoofd.
‘Ik ben gewoon bang,’ herhaalt ze.
Hou op, denk ik. Ik doe niet meer mee.
Het meisje overbrugt de stilte. ‘Ja, ik moet er niet over praten. Ik moet er niet aan denken want dan word ik nog banger. Je moet niks weten. Dat is het beste.

Niks horen, niks zien, niks denken, niks twijfelen, niks weten. Opgevoed door de schaamteloos scheldende Wilders en de lamlendig zwijgende Rutte.
Hoeveel van de toekomst is aan hen?

Advertenties

One Comment on “Angstzwijgen”

  1. thrammy schreef:

    Dat meisje is helaas, helaas met velen. Het is een hetze, het is een ziekte, een virus en het smet. Die viroloog moet maar weer eens opgetrommeld worden. Die van de Q-koorts.
    Met verbazing en ergernis neem ik het allemaal waar. Het zijn gewoon vluchtelingen, vluch-te-lingen!

    Mooie observatie, een Kantelpuntje waardig!

    Groet je!

    Like


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s