Zo heurt het niet


Op een van mijn afgelegen boekenplanken staat een rijtje ‘Muzes’.
Dat zijn bloemlezingen van gedichten rondom een thema. Ze werden uitgegeven voor de jeugd in de boekenweek. Mijn eerste ‘Muze’ is van 1961. Ik ben 15 en een half en deze bloemlezing ‘de muze op school’ kostte 90 cent, van een gulden wel te verstaan.
Ik herinner mij mijn euforie. Literatuur bleek een roeping. De boekenweek werd mijn feest. Ik vond en vind het fantastisch dat het boek, dat de literatuur een keer per jaar het dagelijkse bestaan vervangt. De dag na het Boekenbal ga ik dan ook naar de boekhandel en koop een favoriet, met verlangen starend naar nog een stuk wat andere favorieten.

Dit jaar werd mijn boekenfeest bot verstoord. En wel door de toyboy van de glamour BN’ers, Jort Kelder. Kelder meende als presentator van het voorprogramma van het boekenbal A.F.Th. van der Heijden te moeten afzeiken vanwege het droevige feit dat deze grote, misschien wel grootste romancier van Nederland, na zijn vertrek bij De Bezige Bij nog geen uitgever heeft.
Ik las het, via een alerte aangever, op een blog van de schrijver Jamal Ouariachi.
Ouariachi reageert adequaat gewoon omdat hij weet waarover hij praat. Hij vraagt zich af wie genoeg wil investeren in een redacteur die vakbekwaam is en zo doorgewinterd in Van der Heijdens magische kunst dat hij de schrijver kan begeleiden. Daar kom je te kort met een half-gratis stagiaire of een onbestemde parttimer. Dat opportunisme is niet denkbeeldig. Want zoals Ouariachi zegt: ‘Ook in uitgeefland heerst koning Efficiëntie’.
Ik denk dat hij beter kan zeggen: koning Commercie. Wat eisen uitgevers van auteurs als ze het liefst de algoritmes van de bestseller aan de contracten hechten? Hoe literair willen literaire uitgeverijen nog zijn als ze literatuur gaan binden aan de winstverwachtingen van Gordons of Astrid Holleeders ontboezemingen?

In een dagboeknotitie uit 2003 van Van der Heijden (Engelenplaque, Notities van alledag 1966-2003) schrijft de auteur over de Nederlandse collega-schrijvers die de ander graag hun eigen maat opleggen. Je moet kaal schrijven zeggen ze zeer beslist tegen de weelderige taalkunstenaar Van der Heijden.
Je kunt je niet onttrekken aan het vermoeden dat Van der Heijden als grote schrijver heel wat ‘jalousie de métier’ heeft ontmoet. En het zou mij niet verbazen als die geest doorklinkt in de vertoning waarmee Jort Kelder A.F.Th. van der Heijden in literaire kring kleineerde.
Zo heurt het niet Jort Kelder. Dat heurt op een heel ander podium en al helemaal niet in mijn boekenweek.

Advertenties

3 reacties on “Zo heurt het niet”

  1. leegschrift schreef:

    Oh heeft Ouariachi een blog. Daar heb ik laatst een boek van gelezen. Geweldig vind ik die. Het boekenbal kan me gestolen worden, maar ik zal de hele week in me mooiste jurk lopen. Dat iedereen denkt: zooooo waar gaat die heen? Ooooh, gewoon neuzelen in de boekwinkel. Wel de grootste die ik kan vinden. Of course!

    Like

  2. leegschrift schreef:

    Verder kan ik me niet echt druk om schrijvers maken. Tjonge.

    Like

  3. thrammy schreef:

    Jort Kelder is een irritante dandy die je met dit voortreffelijk blog ‘keurig’ op zijn plek hebt gezet. Zo ‘heurt het’!

    Like


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s