Gefnuikte trots

Voor het eerst in mijn leven weet ik niet op welke partij ik moet stemmen. Een van de redenen is dat de grote partijen als ideologie overwoekerd zijn door hun lijsttrekkers. Partijen lijken de identiteit aan te nemen van een persoon en die personages spelen iedere dag de show van ego en ijdelheid. Zo moet ik VVD stemmen omdat Rutte een optimist in een gaaf land is, Asscher omdat hij een doorzetter is, Klaver omdat hij jong en veranderingsgezind is, Buma omdat hij naar de duizenden jaren oude christelijke egaliteit leeft en al die anderen met andere vastberaden persoonlijke intenties. Ze moeten nog gekozen worden en nu al ben ik die hoofdpersonen meer dan zat. Lees de rest van dit artikel »


‘Kwaadschiks’ zonder verlossing

‘Kwaadschiks’ van A.F.Th. van der Heijden is een grote roman. ‘Kwaadschiks’ is ook een dik boek; 1280 pagina’s om precies te zijn. Maar de roman telt geen bladzijde te veel.
Mulisch schijnt Van der Heijden, als de pers over te lijvige romans zeurde, wel eens getroost te hebben met Voltaires uitspraak: ‘Kwantiteit is ook een kwaliteit’. Lees de rest van dit artikel »


Groot en klein Trumpisme

Sinds zijn inauguratie figureert Donald Trump full-size en permanent op het grootbeeldscherm van de wereld. Binnen een week scheidde hij boodschappen en decreten af die je kunt definiëren als oorlogskreten in Primitivistan. The Donald heeft zijn halve bucketlist al afgewerkt met een eigen ‘Newspeak’, de muur langs de grens in Mexico, het afschieten van Obamacare, het inreisverbod van moslims uit zekere landen als willekeurige hoogtepunten. Lees de rest van dit artikel »


Eenzame jager(s)  

Lezers zoals ik balanceren permanent op het breekpunt naar een stemmingswisseling. Dat punt ligt tussen de euforie over de duizenden boeken die je wilt lezen en de teleurstelling over de honderden of misschien maar tientallen die je kunt lezen.
Tegen beter weten in neig ik naar de euforie. Ik verdraai dan een beetje het perspectief. Ook al kan ik niet al het prachtigs lezen wat er op de wereld geschreven werd en wordt; ik kan mij wel verheugen in de schat die voor het oprapen ligt.
Dit jaar pakte uit als een jaar van hoogtepunten Waarschijnlijk zeg ik dat elk jaar. Maar toch. Lees de rest van dit artikel »


Kwaadschiks

Voor Mecheline

Niemand kan de roman ‘Kwaadschiks’ ontlopen zijn. Al wekenlang dendert deze 1280 pagina’s dikke kolos van A.F.Th. van der Heijden door alle praatprogramma’s op radio en tv. De verschijning markeerde Van der Heijdens vijfenzestigste verjaardag zoals zijn vijftigste gemarkeerd werd door deel 0 van ‘Homo Duplex’.
‘Kwaadschiks’ is het door zijn lezers lang verbeide deel zes van het Nederlandse literaire pronkstuk, de romancyclus ‘De tandeloze tijd’. Als extra traktatie heeft Van der Heijden er nog deel zeven, een kleine roman ‘Kastanje a/d zee’, als bibliofiele editie aan toegevoegd met de belofte dat die over een jaar in een publiekseditie zal uitkomen. Lees de rest van dit artikel »


Dylan

Dertien oktober begon met een overlijdensbericht dat mij frappeerde. Het leek op een vooruitwijzing, zoals een voorspellende wegwijzer naar wonder of catastrofe in een roman of een toneelstuk.
Dario Fo was overleden. De zinderende Dario Fo die spreektaal en volksvertelling omsmeedde tot groot toneel en Italië met zijn spektakels om de vinger wond, stierf kort voordat het Nobelcomité de Nobelprijs voor literatuur 2016 bekend zou maken. Lees de rest van dit artikel »


Fotomoment

fotomargrietKlein Kantelpuntje voor Margriet

De stemming van deze foto kan ik mij herinneren alsof het gisteren was.
Het was op zondag, tussen de mis en het eten. Ik denk dat Piet N. de foto heeft gemaakt maar dat weet ik niet zeker. Piet was ’s zondags nogal eens bij ons en at ook vaak mee. Hij hield van fotograferen en maakte vaker foto’s van ons. Lees de rest van dit artikel »